Aylık arşivler: Ocak 2015

Merhaba Baba

322688-3-4-b0f79

Merhaba Baba,

Yarın ayrılığımızın 14.senesi bitecek.O gün nasıl  kara bir  gündü,hava buz gibiydi seni toprağın altına koyup evimize dönmek artık senin gelmeyeceğini bildiğimiz eve geri dönmek nasıl da koymuştu küçücük olmama rağmen,herkesin şimdi hatırlıyor musun  o günleri demesinin ardından soruyorum size insan böyle birşeyi nasıl hatırlamaz ki… Herşeyi o kadar net hatırlıyorum ki hemde ,annemin bir yanı yarımdı yol arkadaşını kaybetmişti,kızgındı hayattan korkuyordu belki de 3 çocukla nasıl üstesinden geleceğini bilemiyordu,ağabeyimin kafasında bir milyon soru vardı babasının ilk göz ağrısıyken bir dediği iki edilmemişken şimdi neyi nasıl toparlayacaktı,ne olacaktı,ablam güçlüydü her zamanki gibi babasının erkek Fatma kızıydı ağlamaktan kızarmış gözleriyle ağlama dedi bana babam görüyor o hep bizimle hem biliyor musun? Allah sevdiği kullarını önce alırmış yanına sonra durdum düşündüm babam beni ağlarken görürse üzülür  dedim bir daha ağlamadım.

O günden sonra unutmuş gibi yaptım,aslında unutmadım hiç, böyle bir şey nasıl olurda unutulurdu babam gitti ve ben ona son kez bakamadım bile korktum çünkü onu öyle soluk sapsarı bir renkle hatırlamak istemedim.Oysa acısını en derine itmişim bu seneki babalar gününde hıçkırarak ablamın omzunda ağlarken anladım bunu,14 sene sonra ben babamı istiyorum abla ona ihtiyacım var dedim evet ona ihtiyacım vardı evin en küçüğü en nazlısıyken şimdi birdenbire büyümüş olmak ve her sorunun üstesinden babamsız gelmeye çalışmak zoruma gitmişti yapamıyordum,beceremiyordum herkes beni neşeli yüzünden gülücük eksik olmayan biri olarak görüyordu ama ben öyle değildim kendi kendiyle bolca konuşan sorunlarının üstesinden gelemeyen ve gelemedikçe babasının mezarına giden,orda ağlayan büyümüş ama aslında küçük yolunu kaybetmiş yarım kalmış bir kızdım.Babama ihtiyacım vardı ağlarken bana sarılıp sırtıma pış pışlar yapıp Şhhh geçti demesine ihtiyacım vardı.

Çok özledim seni babacığım bunun tarifi yok ki keşke yanımda olsan annemle o tatlı atışmalarınız dinlesem,eskisi gibi yemek masalarımız kalabalık olsa bir anneme bir sana bakıp iç geçirsem sonra sen Irmağı sevsen ben seni ırmaktan kıskansam,sende bana kıskanma gölbezim desen ablam sana yani ilk aşkına bakarken hafif gülümsese ağabeyim seninle dil yarışına girse keşke baba. Hayalimin asla  gerçekleşmeyeceğini bilmek belki de artık bu yüzden hayal kurmamı engelliyor,biliyorum bizi bırakıp gitmek istemesen de gittin,biliyorum sende bizi çok özlüyorsun ama çaresi yok değil mi baba elimizden gelen birşey yok dua etmekten birbirimize iyi bakmaktan başka.Biliyorum beni duyuyorsun seni çok ama çok seviyorum bunu sakın unutma,

Seni  çok özleyen

GÖLBEZ KIZIN.

His yok,Üzüntü yok

215000

Şimdi durup düşünüyorum da eskisi kadar aptal değilim sanırım? Niye mi artık hissetmiyorum çünkü ne çok mutlu oluyorum,ne çok heyecanlanıyorum,ne acayip üzülüyorum ne ağlıyorum sanki şu vampir filmindeki zırvalıklar başıma geldi de hislerimi kapatmışım gibi his deyince illa aşk olarak algılamayın bunu.

Aşka da inanmıyorum oysaki küçükken  çizgi film izlerken özellikle Şeker Kız Candy’i izlerken onun boncuk gözlü Anthony’si gibi  kendime bir prens hayal ederdim derdim ki biliyorum bir gün bende prensimi bulup mutlu olacağım.

Büyüyünce anladım ki aşk maşk hikaye yok çünkü öyle bir şey bu bizim kafamızda uydurduğumuz zırvalıklardan ibaret,yok midendeki kelebeklerin hepsinin kanat çırpmasıymış lan benim içimde hayvanat bahçesi var da benim mi haberim yok ya da benim içimdeki öküz ne zaman kalktı da benim haberim olmadı:)

Artık boşa hayal kurmak yok,ümitlenmek yok,sevmek yok,üzülmek yok,fazla mutlu olmak yok kısacası HİS YOK ÜZÜNTÜ DE YOK…..

Güçlü ol,sağlam bas

x_54554e1a

Hep en kötüsü neydi diye düşünüp durduğumuz zamanlar var ya hani sadece bizim başımıza geldiğine inandığımız zamanlar artık hayatın çekilmeyecek kadar kötü olduğunu düşündüğümüz zamanlar aslında kendini kandırıyorsun çünkü unuttuğun şey en kötünün de kötüsü var aslında sen zannediyorsun ki? Bu dünya sana yükledi bütün yükünü sen şimdi babam öldü diye ağlıyorsun ya hani unutma annesi babasını kaybedenler onu hiç tanımayanlar da var bu dünyada daha güzel bir evim olsun diye isyan ediyorsun ya hani evi olmayıp da yetiştirme yurtlarında ya da sığınma evlerinde yaşayanlarda var hani hep istediğin bir şey olmadığında çocuk gibi hayata küsüp mızıkçılık yapıyorsun ya hani evin birinde hastası olup da o hastasının tek bir nefes alış verişi için mutlu olan insanlarda var.

Evet mutlu olmayı beceremeyen aptalın teki olabilirsin ama en azından biraz da olsa güçlü olup ayakta dimdik durmayı öğren öğrenemiyorsan bile güçlüymüş gibi rol yap.Artık ayağa  kalk önce kendine sonra herkese kim olduğunu göster…