Aylık arşivler: Kasım 2015

Büyüdüm Sanırım

Büyüdüm sanırım bazı şeyleri kabullenmek daha kolay geliyor artık eskisi gibi ağlamak yerine ne kadar güçlü olduğumu kendime hatırlattıkça sineye çekmek atlatmak daha kolay oluyor. Sorgulardım neden niye ben derdim anladım ki bazı şeyleri yaşamamızın nedenleri var hiçbir şey nedensiz değil mesela düşüyorsun ayağın takılıyor sonra daha sağlam adım atmayı öğreniyorsun dikkatin mantığın devreye giriyor.

Bir de geçip gitmeyen şeyler var mesela sindiremediğin şeyler ölüm  sevdiğin birini kaybetmek, hani saatleri ileri yada geri alıp düzeltebiliceğin gibi değil  gidenin bir daha dönmeyeceği gibi… Dün fark ettim babamın gittiğini kabullenmeye çalıştığımı kendimi nasıl kandırdığımı annemle dizi izliyorduk kız benim babam şu yaşımdan beri yok babam öldü derken ellerimi yolmaya başlamışım  sonradan fark ettim bunu sonra içime bir sızı yerleşti burukça gülümsedim kandırma kendini yeliz baban içindeki kocaman bir boşluk dedim.

Evet 15 yıldır kocaman  bir boşluk var içimde evet kabul ediyorum ne çocukken normal bir çocuk oldum ne de büyüdüğümde normal bir genç bayan ben o beyaz atlı prensini bekleyen salak kızlar gibi değildim ,hep hayatıma girecek olan erkek beni önce babam gibi sevsin istedim;şefkatli,merhametli önce çocuğu gibi olayım sonra kız arkadaşı sonra da ömrünü geçireceği yol arkadaşı olayım  istedim fazla bir şey değildi ki bu ama şunu anladım ki kimse kimse gibi sevemezmiş.

Çok bir şey istemedim bu hayattan yine diyorum bir babamın geri gelmesini istedim bir de çocuk gibi sevileyim istedim.Çocukken yaramazlık bile yapmadım dua ettim  uslu bir çocuk olursam duam kabul olur Allah bana onu geri verir dedim ama sonra büyüdüm büyüdükçe her zorluğumuzda babam diye ağladım babam olsaydı dedim bunlar olmazdı başımıza bunlar gelmezdi sonra bu içten gelen isyanımı kestim belki dedim babam bedenen yok ama hep yanımızda ve senin ne kadar üzüldüğünü görüp o da üzülüyor ağlamayı kes yeliz dedim ağlamayı kes sana dağ gibi bir anne kapı gibi bir abla ağabey  bıraktı senin baban, onlara iyi bak dedi iyi bak ki benim burada olduğum aklından çıkmasın şükrettim sonra…

Size tavsiyem ailenizin kıymetini bilin gerçekten sizi seven değer veren arkadaşlar dostlar biriktirin hayatımızın şu dakikalarını bir daha yaşayamayacağınızı bilin dakikalar bile önemli bunu unutmayın kimsenin kalbini kırmayın kötü şeyler düşünmeyin bilin ki bu hayat bir tek size zor değil herkesin bir sınavı var ve bir şeyler ile sınanıyor bu hayatta başınıza gelen kötü  şeylere bile şükredin ki bunlar size doğruyu görmeniz,ders çıkarmanız  ve daha temkinli olmanız için verildi ve benden size ufacık bir tavsiye daha umudunuzu asla ama asla kaybetmeyin mucizeler hep kapıdadır aslında onlara azıcık bir boşluk bırakın ,bırakın ki içeriye girebilsinler ;)